PaPeRvIeW

Yr. 1, Iss. 21, Created 11/11/00 

Ano ba yan. Bagsak nanaman ako. Ang laking malas ko
nga naman o. Kahit anong gawin ko yata eh palpak. Naalala ko tuloy ang kwento
kay Flonie, isang batang mapagaral ngunit…

Si Flonie ay isang batang babae na nag-aaral sa
isang pampublikong elementarya sa Maynila. Siya’y isang pangkaraniwang bata na
malikot at mahilig maglaro. Kahit nga sa mga batang lalaki eh nakikipaglaro
siya. Pero pag dating sa pag-aaral eh talaga namang napakasipag niya. Isang
masayahing bata ‘yang si Flonie, ngunit isang araw ay nagulat ang kanyang ama
nang makitang umiiyak ito. “O, anong nangyari sa iyo? Nakipag-away ka nanaman
sa mga lalake?” “Hindi ho ‘tay (hikbi!). Kasi po ‘yung titser ko po eh binagsak
ako.” “Ha?! Saan?? Napakawalang-hiya naman non!!!” “Kasi po ‘tay (hikbi!),
nagpagawa siya sa amin ng project. Gumawa raw ng mga hayop na ang gamit ay
clay. Napasa naman po ako, pero… waaaahhh!!!” “O, tahan na. Ano ba kasing
ginawa mo? Patingin nga…” Eto po o (singhot).” “O, ba’t itong manok mo eh apat
ang paa?!?” “Kasi po ‘tay, gumawa po ako muna ng manok na dalawa ang paa, pero
ayaw pong tumayo. Kaya ‘yan po, dinagdagan ko po. Kaya nakakatayo na po
(singhot)…”

Maganda ang hangarin ni Flonie, pero sa maling
paraan. May iba pa namang pwedeng gawin para tumayo ang manok niya. Parang
nangyayari sa atin ngayon. Resign dito, impeach diyan, rally dito, akusa diyan.
Magandang hangarin nga ang ginagawa ng mga Pilipino, pero naisip niyo na ba
kung nasa tama ito? Ang sa akin lang eh huwag padalos-dalos ng kilos. Mag-isip
muna kung tama ang mga haka-hakang kumakalat sa paligid. Sige kayo, matulad
kayo sa aming dalawa ni Flonie (hikbi!)…

Epilogue:
“To err is human, but to judge is God.”

Logbook
pages: 1.0

Fast fact: I’m not very fond of talking about political issues and I avoid them as much as possible, but this one’s too good to pass up. The funny thing is that this particular journal is still very applicable up until now, as if nothing happened for the past 5 years…