Da Chuwariwariwaps…
Yr. 2, Iss. 6, Created 03/18/01
“’Di ko kayang tanggapin, na mawawala ka na sa akin. Napakasakit na marinig na ayaw mo na sa aahhkin…”
Ibang klase talaga ang nagagawa ng serbesa, ‘no? Nung pagpasok pa lang namin don eh nagkakahiyaan pang umupo sa sala, ngayon eh dinaig pa ni Avelino si Jayson sa pagiging “Jukebox King” ng klase (sorry nalang Jay, umalis ka kagad eh). Nung una eh Westlife ang binabanatan niya. Tapos, nang medyo nalulunod na sa alkohol si Bunso, eh mga jologs na kanta na ang binira. Nawala nga ‘yung antok ko non sa katatawa, pati rin sina Pats, John, Rommel, “Big M”, Tiway at sina Sherwin eh nagkanda baliwan na. Kala ko nga non eh ligtas na kami sa mikropono, kaso nga lang para itong shot glass na pinagpapasa sa amin, kaya napasabak din kami. Sa totoo lang, ang saya nga eh. Biro mo, saan ka makakakita ng Napoleon Bautista na kumakanta ng Martin Nievera? O kaya ng John Liray na bumabanat ng Coco Lee? Bumagay nga kay Patrick ‘yung “Harana” ng Parokya. Sina Rommel din at Noel eh may mga kanya-kanyang banat. Pero kung banatan lang ang pag-uusapan eh si Avelino talaga ang bida. Nakuha niya pang suyuin ang dalawang bisita ni Sherwin na taga U.P. Bisita kamo? Birthday kasi ni Win non. Parang reunion na rin ng “Salamat’s Theater Boys” (ngayon eh choir na!). Timing na timing nga; pagkatapos ng lahat ng submission eh may kasiyahan para mag-unwind. Hmmm… ano nga bang ginawa ko non?
“Paminsan-minsaaan, ang alaahhla mooo’y nagbaaabaaalik. At aaminin kooo, hanggang ngayooon ika’y iniiiibiiig… (Huh? Ba’t ko nga ba kinakanta ‘to???)”
Epilogue: “The great source of pleasure is variety.”
Logbook pages: 1.0
Fast fact: Ok, as promised I’m going to tell you about my uncanny experience last year. Bunso spoke to me in my dream that night, and even though he was deceased then I never felt any fear because he was such a great friend that we missed him so much (as evidenced in today’s post). Anyway, he asked me how things were going on with me and our friends, especially his girlfriend. I just told him that we’re all ok here, that he has nothing to worry about. I also told him that we all miss him and we always prayed for him. Then, he just smiled back in return, the same smile that I always see from him when he was with us. The next day I told his girlfriend about what happened last night, and to my surprise she told me that on that night was the exact birthday of Bunso! He might be trying to remind me about that special day of his, or it may be some other sign. But the important thing is that I got to speak with someone very dear to our hearts, someone we felt has more things to accomplish in life. This post is dedicated to you, Bunso. We’ll never forget you!
August 2nd, 2006 at 8:42 am
Wow, parang ang saya ng videoke nyo ha.
Thanks for this post about him. I’m sure madami ring hindi makakalimot sa kanya.
September 11th, 2006 at 5:56 am
Nice, brings back happy memories, kailan kaya mauulit to, miss ka na namin bunso…Till we meet again