Sorrow’s Path…
Yr. 2, Iss. 7, Created 04/08/01
“Uhh… Sino ba ang nagpatay ng electric fan? Ang
init-init. Anong oras na ba? Ha!? Magfa-five pa lang ang init na! Sobra naman
‘tong tag-init na ‘to, oh. Teka, ba’t ayaw umandar ng fan? Ahhh!!! Brownout
pa!!!"
Ipako sa krus! Ipako sa krus! “Bakit ang taong ito
ang gusto niyong ipako, gayong wala naman siyang kasalanan?” Ipako sa krus!!
Ipako!!… “Grabe na ‘tong init na ‘to. Maka-ligo na nga. Naku, ang aga-aga pa.
Mamaya eh pagpapawisan nanaman ako nito. Sabagay, kanina pa naman brownout,
baka maya-maya lang eh magkaroon na…” “Talagang mapilit kayo. Kung ano man ang
inyong dahilan at siya’y nagkasala, kayo nang bahala sa kanya, basta ako ginawa
ko na ang parte ko.” Ipako!! Ipako!!… “Nakakabobo naman ang init na ‘to!
Hindi ka makakilos ng matino. Makapunta nalang sa SM, baka malamig pa doon…”
Ginapos siya sa isang poste, at siya’y nilatigo ng nilatigo hanggang siya’y
bumagsak nalang dahil sa sakit at pagod na naipon sa katawan niya. Pagkatapos
ay binigyan siya ng koronang yari sa tinik, na siyang bagay daw sa “hari ng mga
hari”… “Wala ring kwenta, mainit din pala dito. Pero ok na rin ‘to, keysa naman
sa bahay na para kang nasa sauna. Aba! May ilaw na! Siguro mayroon na rin sa amin, makauwi na…" Pinasan niya ang krus na halos triple na sa bigat niya. Sa sobrang bigat, tatlong beses siyang bumagsak habang tinatahak ang daan patungo sa kanyang kamatayan… "Ha?! Wala pa rin?? Ba’t Quezon City lang ang nagkaroon?? Naiinis na ako!! Pagsimba nga mamaya eh babalik uli ako ng SM. Walang kwenta talaga ang Napocor na ‘to eh!…" "Aking Ama, ihahatubilin ko na po sa Inyo ang aking sarili…"
“Matapos bigkasin ni Jesus ang mga salitang iyon ay
nalagutan Siya ng hininga. Magsiluhod po tayong lahat.” Hanngang ngayon madilim
pa. Puro kandila lang ang nasa loob ng simbahan. Siguro, kaya nag-brownout eh
pinapaalalahanan tayo ng Diyos na ngayong Holy Week eh naghihirap si Jesus.
Siguro, tiisin nalang natin kung ano mang hirap ang nararanasan natin. Sa
paraang iyon, matutularan natin Siya, gaya ng pagtulong Niya sa atin sa araw-araw…
Epilogue:
“Pure and complete sorrow is as impossible as pure and complete joy.”
Logbook
pages: 1.5
Fast fact: As you can see from my entry, the Philippines was still experiencing long brownouts as recently as 2001. Then again, the world would be experiencing greater sorrow in the coming September of that year. May all those who have perished in the attacks rest in peace…
